Archivar parahallazgos

verano

un sábado cualquiera en un bar cualquiera. tomando una tónica en la barra, en lo que llegaban mis amigos, trabo conversación con una persona cualquiera. a lo tonto, a lo tonto, quedamos para desayunar al día siguiente. lo que no se materializa. pero que se transforma en el primer hito de unas semanas de largas conversaciones telefónicas. bueno, y en una cerveza intempestiva tres días después, en la que conozco su vida, su perra, sus pájaros, su casa.

viene a verme aquí, a mi exilio. rodeamos el castillo, contamos las iglesias, expandimos nuestra vista por la infinita meseta castellana, paseamos por los “atrases” del pueblo, inauguramos la temporada de cafés kilométricos en el jardín de un restaurante, nos hicimos partícipes de proyectos varios. nos despedimos con un beso.

tres días después, me quedo a dormir en su casa. ¡qué remedio! si es que las películas terminan demasiado tarde… me siento un poco culpable por que se tiene que despertar para abrirme la puerta, pero algo me dice que no es algo que haga a desgana… compartir, por la carencia absoluta, un té como desayuno podría ser un buen punto para continuar y, sin embargo, se convierte en un punto de inflexión. la siguiente vez que hablemos por teléfono será para decirme que se siente más independiente que yo, que si bajo a valladolid se lo diga, para tomar algo.

es cierto que el hecho que yo viva en barcelona mientras su casa y su trabajo estén en valladolid no es lo óptimo. es cierto que apenas nos conocemos y que nos hemos visto cuatro veces. es cierto que esto no es el comienzo de una bonita amistad, así como que no nos hemos prometido amor eterno. pero si te vas a proteger tanto, si te vas a poner la venda antes de que se produzca la herida, si no me volverás a llamar o enviar un mensaje de buenas noches o proponer una nueva cerveza en un punto intermedio de los cuarenta y dos kilómetros que nos unen, casi mejor me avisas, porque no me merece la pena estar pensando si es que eres idiota o soy tonto de remate. y la tesis por hacer, ¡cielos!

“te lo dije (quique gonzález)”
TE LO DIJE: “SI ME DAS UN METRO, TE HAGO UN DESCOSIDO”.
TE LO DICE EL PEQUEÑO DESASTRE QUE ORIGINO.
YO NO QUIERO QUE TÚ TE ENGANCHES CONMIGO.
YO NO QUIERO QUE NADIE CARGUE CONMIGO.

TE LO DIJE: “SI ME DAS UN MAPA SIGO EL RECORRIDO”.
QUIEN LO MIDE POR NÚMERO DE GOLPES RECIBIDOS.
YO NO QUIERO TENTAR LA SUERTE CONTIGO.
YO NO QUIERO QUE TÚ TE ENGANCHES CONMIGO.

PARA LA MÚSICA HASTA DEJARME FRÍO.
PALABRAS RÁPIDAS COMO CUCHILLOS.
SIETE CASAS ENCENDIDAS,
SIETE CAMPANAS DE REDENCIÓN.
SIETE CASAS ENCENDIDAS
PARA MI ATAQUE DE CORAZÓN

TE LO DIJE: “NO TE FÍES DE LA PINTA DE BUEN CHICO”.
TE LO DICE EL PEQUEÑO DESASTRE QUE ORIGINO.
SÓLO QUISE QUEDARME UN RATO CONTIGO.
SÓLO QUIERO QUEDARME UN RATO CONTIGO.

PARA LA MÚSICA HASTA DEJARME FRÍO.
PALABRAS RÁPIDAS COMO CUCHILLOS.
SIETE CASAS ENCENDIDAS,
SIETE CAMPANAS DE REDENCIÓN.
SIETE CASAS ENCENDIDAS
PARA MI ATAQUE DE CORAZÓN.

SIETE CASAS ENCENDIDAS,
SIETE CAMPANAS DE REDENCIÓN.
SIETE CASAS ENCENDIDAS
PARA MI ATAQUE DE CORAZÓN.

Comentarios

coutin

todo un año trabajando en el no directismo, en la escucha activa, en la empatía, en el acompañamiento del cliente, en la mayéutica, en el descubrimiento personal, en el crecimiento personal… todo esto para al final poner a tu cliente la solución encima de la mesa y generarle una dependencia que no tenía. y provocar la vergüenza ajena entre propios y extraños. chica, por muy emocionante o emotivo que sea, no tienes ni idea.

ay! qué ganas tenía de decirlo!

“la máquina de escribir (los planetas)”
MI DULCE Y TIERNA NIÑA, ¿QUÉ PUEDES HACER POR MÍ?
¿HASTA DÓNDE LLEGARÍAS PARA HACERME FELIZ?

ME GUSTARÍA VER QUE ERES CAPAZ DE HACER POR VERME ASÍ,
MI DULCE Y TIERNA NIÑA, POR VERME SONREÍR

VAS A ARRODILLARTE, VAS A HACERME CASO
¿PODRÁS HACER ESTO POR MÍ?

DULCE Y TIERNA NIÑA, ¿QUÉ PUEDES HACER POR MÍ?
¿HASTA DÓNDE LLEGARÍAS PARA HACERME FELIZ?

PODRÍA HACERTE DAÑO, NO QUERRÁS QUE TE HAGA SUFRIR
MI DULCE Y TIERNA NIÑA, DIME QUE SÍ

VAS A ARRODILLARTE, VAS A HACERME CASO
¿PODRÁS HACERLO AHORA?
¿PODRÁS HACER ESTO POR MÍ?

Comentarios

lo raro

lo raro es llegar de nuevas a una ciudad, con el corazón en una maleta y tu vida en cajas y encontrarte con un mejor-amigo a la semana de llegar. la excusa de ver una película sirvió para fijar un punto de apoyo desde el que mover el mundo. yo no tenía viejos amigos en barcelona y él buscaba nueva gente aquí. nos conocimos. nos caímos bien. y decidimos volvernos a ver. un día. otro día. una semana. otro mes. y así llevamos nueve meses.

lo raro es que a pesar de las vicisitudes pasadas, las amenazas de enfados, los besos a destiempo, los sentimientos a destiempo, los bajones a destiempo, sigamos ahí el uno para el otro. firmes, sinceros, amables, crueles, queridos, compañeros y cómplices.

lo raro es que cada día compartimos cada día. incluso los días que no nos vemos, nos vemos, él bajando una calle que yo estoy subiendo. lo raro es que va conociendo a mi gente, a mi familia. lo raro es que voy conociendo a su gente, a su familia. lo raro es que vamos siendo nuestra gente, nuestra familia.

lo raro es que no nos ponemos de acuerdo. que cada uno tenemos una visión bastante peculiar de lo que nos rodea, de nuestros conocidos, de nuestros rollos, de nuestras parejas, de  nosotros mismos. poquitas veces hemos llegado a un acuerdo común sobre la realidad que se esconde detrás de la realidad. y menos aún sobre lo que deberíamos hacer, sobre cuál habría de ser el siguiente paso. y no sabemos discutir. porque buscamos la aniquilación física, la sumisión total. él me dice lo que debería hacer. yo le escucho y hago lo que quiero. luego le doy la razón. o no. yo le digo quién es, porque se olvida. y le digo que se quiere. y que vale mucho. y se enfada.

lo raro es que, a veces, nos hacemos daño. él para mantenerme en una órbita geostacionaria. yo porque me mantiene en una órbita geostacionaria. pasa una vez cada cuatro meses. y nos encontramos incómodos. y dormimos mal. y se nos escapan dos lágrimas, una a cada uno. aunque nuestra amistad estaba/está/estará por encima de estas cosas…

lo raro es que somos cariñosos. y estamos a una llamada de teléfono de distancia. y sé cuándo le duele. y sé cuánto le duele. y sabe dónde me duele. y me corta el pelo. y le tomo el pelo. y le abrazo cuando odia al mundo. y me da un beso cuando odio el mundo. y le invito a cigarrillos. y me invita al cine. y nos comemos un chupachups cada uno cuando vamos al cine. y me da chicles. y le regalo chicles. y se echa una siesta en casa cuando no puede más. y me refugio en su casa cuando ya no puedo más. ah! y somos de la rae, dónde va a parar.

lo raro es que no dejamos de hacer cosas ni de conocer gente. lo raro es que terminamos haciéndolo casi todo nosotros dos solos: tomar cerveza, ir al cine, hacernos el carné de la biblioteca, ir al teatro, escuchar conciertos en el parque, hacer picnics en la playa, perdernos por el monte, descubrir menorca, ver cómo sale la luna llena, cambiarnos la ropa, bañarnos desnudos en la playa, pasear por tarragona, organizar fiestas y encuentros, citas dobles, citas simples, citas triples, salir a correr por la tarde, montar en bicicleta, cenar, comer… lo raro es que nuestros amigos no se animan a compartir todo esto con nosotros. lo raro es que nosotros sigamos insistiendo en que lo hagan.

lo raro es que mi vida aquí gira en torno a él. lo raro es que su vida aquí gira en torno a mí. lo raro es que sé que se apuntará a cualquier ocurrencia que tenga (léase mítin, semifinal de la eurocopa, final de trayecto). lo raro es que sabe que le secundaré en lo que (se) proponga (ya sea emborracharnos, rodar un corto, estudiar audiovisuales, hacer un pic-nic en montjuïc, poner una mesa para quince, jugar con su ahijado…).

lo raro es que se pone celoso cuando conozco a gente que quiero meter en mi vida. y me lo hace saber. lo raro es que no me pongo celoso cuando conozco a gente que se quiere meter en su vida, pero sí en su cama.

lo quiero y es lo raro. lo raro es que me quiere.

“palabras para julia”
TÚ NO PUEDES VOLVER ATRÁS
PORQUE LA VIDA YA TE EMPUJA
COMO UN AULLIDO INTERMINABLE.

HIJA MÍA, ES MEJOR VIVIR
CON LA ALEGRÍA DE LOS HOMBRES,
QUE LLORAR ANTE EL MURO CIEGO.

TE SENTIRÁS ACORRALADA,
TE SENTIRÁS PERDIDA O SOLA,
TAL VEZ QUERRÁS NO HABER NACIDO.

YO SÉ MUY BIEN QUE TE DIRÁN
QUE LA VIDA NO TIENE OBJETO,
QUE ES UN ASUNTO DESGRACIADO.

ENTONCES SIEMPRE ACUÉRDATE
DE LO QUE UN DÍA YO ESCRIBÍ
PENSANDO EN TI COMO AHORA PIENSO.

UN HOMBRE SOLO, UNA MUJER
ASÍ TOMADOS, DE UNO EN UNO,
SON COMO POLVO, NO SON NADA.

PERO YO CUANDO TE HABLO A TI,
CUANDO TE ESCRIBO ESTAS PALABRAS,
PIENSO TAMBIÉN EN OTROS HOMBRES.

TU DESTINO ESTÁ EN LOS DEMÁS,
TU FUTURO ES TU PROPIA VIDA,
TU DIGNIDAD ES LA DE TODOS.

OTROS ESPERAN QUE RESISTAS,
QUE LES AYUDE TU ALEGRÍA,
TU CANCIÓN ENTRE SUS CANCIONES.

ENTONCES SIEMPRE ACUÉRDATE
DE LO QUE UN DÍA YO ESCRIBÍ
PENSANDO EN TI COMO AHORA PIENSO.

NUNCA TE ENTREGUES NI TE APARTES
JUNTO AL CAMINO, NUNCA DIGAS
NO PUEDO MÁS Y AQUÍ ME QUEDO.

LA VIDA ES BELLA, TÚ VERÁS
COMO A PESAR DE LOS PESARES
TENDRÁS AMOR, TENDRÁS AMIGOS.

POR LO DEMÁS NO HAY ELECCIÓN
Y ESTE MUNDO TAL COMO ES
SERÁ TODO TU PATRIMONIO.

PERDÓNAME, NO SÉ DECIRTE
NADA MÁS, PERO TÚ COMPRENDE
QUE YO AÚN ESTOY EN EL CAMINO.

Y SIEMPRE SIEMPRE ACUÉRDATE
DE LO QUE UN DÍA YO ESCRIBÍ
PENSANDO EN TI COMO AHORA PIENSO.

Comentarios

osos

un bar de osos es igual que un bar normal corriente. La única diferencia es que, en vez de haber un 45% de la concurrencia con una mano en el bolsillo, sujetando una bebida o un cigarrillo con la otra y moviendo la cabeza al ritmo de la música, la proporción sube al 90%.

“nosotros somos los terroristas (los planetas)”
CUANDO ERA JOVEN NOS LLAMABAN LOS HALCONES
Y TENÍAMOS ACCIONES EN EMPRESAS DESTINADAS A TRIUNFAR

PERO UNA NOCHE DESTRUIMOS UNA TORRE Y PERDIMOS
DIEZ AVIONES EN MISIONES DE DRAMÁTICO FINAL

¿A DÓNDE FUERON PARAR TANTAS RAZONES? SE PREGUNTAN
LOS BALCONES Y TERRAZAS QUE DOMINAN LA CIUDAD

NUNCA FEBRERO ME MANTIENE EN ESTE TIEMPO
ANTE SÓLO LOS RECUERDOS DE MI AÑORADO PARAISO FISCAL

Y MIENTRAS VA PASANDO EL TIEMPO, OTRO DÍA MÁS
Y MIENTRAS VA PASANDO EL TIEMPO, OTRO DÍA MÁS
OTRO DÍA MÁS

Y MIENTRAS VA PASANDO EL TIEMPO, OTRO DÍA MÁS
Y MIENTRAS VA PASANDO EL TIEMPO, OTRO DÍA MÁS
OTRO DÍA MÁS

Comentarios

ropa

el sábado 14 de junio, a las 18:57, me he dado cuenta de que nunca más tendré TODA la ropa limpia… y me produce cierta desazón!

Comentarios

tabaco

no conozco ciudad, excepto parís, donde haya más gente dispuesta a pedirte un cigarrillo que en barcelona. al grito de “ei, noi, tens un piti?” te asaltan en las avenidas, las calles, los bulevares, las intersecciones, los parques, los bares, las terrazas… *

* me encantan las enumeraciones! :)

ps. Talego = 1000 pesetas. 100 duritos = 500 pesetas. 1 euro = 166,386 pesetas, aunque pueda parecer lo contrario

“tú sí que eres tontorrón (def con dos)”
HOLA, MI AMIGO. ¡QUÉ BUENA TARDE HACE!
SI TÚ QUIERES GOMA, YO TENGO BUEN HACHÍS
TÚ VIENES CONMIGO Y ME DAS EL “AGUA”
Y SI VIENE LA POLICÍA YO TE DOY UNA CHINA
Y, ¿CUÁNTO COSTO QUIERES?
PUES DAME CIEN DURITOS, A VER
SÓLO TRATO TALEGOS
DAME CIEN DURITOS, ¿NO?
SÓLO TALEGOS
VENGA, DAME CIEN DURITOS
¡¡AY!! ¡TÚ SÍ QUE ERES TONTORRÓN!

Comentarios

desayuno

me encanta desayunar en casa de eli. dos de cada tres días, el café, hecho o haciéndose, me dice buenos días. y yo hago lo propio con ella. “¿qué tal dormiste? ¿te persiguió en sueños isabel la católica de nuevo?” no se la puede hacer reír mientras va preparando las tostadas, aunque lo hará ella cuando repita la cantinela “elpan-elpan-elpan”, corriendo por la casa para evitar que la tragedia llegue a mayores.

voy poniendo metódicamente la mesa en el cuarto de estar: mantel navideño, unos vasos, agua, tazas (grande para mí, pequeña para ella), cucharillas (grande para mí, pequeña para ella), un cuchillo, el aceite, el tomate, el azúcar, la leche, las cafeteras humeantes…

el domingo, tranquilamente, desperezamos la mañana, apuntando qué queremos hacer y estableciendo qué vamos a hacer. y me fastidia que se me acabe el café antes que las tostadas. “hazte otro. es domingo y no tenemos prisa”. “ea, es verdad”.

besos.

Comentarios

no saber

no sé qué tienen las arepas que me pone de buen humor.

no sé qué tienen los bancos de los parques que los convierte en rincones acogedores y metafísicos.

no sé qué tienen las camas de ochenta que las hace especialmente cariñosas.

no sé qué tienen las paredes de papel que promueve los abrazos y las caricias.

no sé qué tiene los balcones que los convierte en lugares perfectos para confidencias a media noche.

sí sé qué tiene los besos que me encantan… ¡que estés tú al otro lado!

“la cara de niki lauda (los planetas)”
ESE VIAJE QUE HICIMOS
NO LO VOY A PODER OLVIDAR.
PASAN IMÁGENES POR MI CABEZA
QUE APENAS ME DEJAN ESTAR…

TÚ TE PUSISTE DELANTE,
DIJISTE QUE IBAS A CONDUCIR,
CON UNA SONRISA TAN GRANDE
QUE NO PUDE MÁS QUE SONREÍR…

TODO EL CAMINO ESQUIVANDO CAMIONES,
MI CORAZÓN SE IBA A SALIR
CADA VEZ QUE TE VOLVÍAS A MIRAR HACIA MÍ…

ME PREGUNTASTE SI ESTABA ASUSTADO,
Y YO NO SABÍA QUE DECIR,
SÓLO PENSABA QUE NO ME IMPORTABA MORIR…

LATAS VACÍAS DE CERVEZA
SE APILABAN EN EL ASIENTO DE ATRÁS,
HASTA LA PRÓXIMA GASOLINERA
DONDE PARAR A POR MÁS…

NO ME PREGUNTES SI TE ECHO DE MENOS
PORQUE NO PODRÍA MENTIR,
PERO HE TRAÍDO UN REGALO
QUE PUEDES OÍR,
QUE TE HAGA SENTIR
LO QUE SIENTO YO AQUÍ.

Comentarios

corazón

todavía no he llegado al nivel del excelso dr. henry jones jr., cuyas alumnas se escribían “love you” en los párpados… pero ayer descubrí que una alumna me dibujaba corazones en las prácticas que me entregaba…

“corazón de tiza (radio futura)”
Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED
TE VOY A DAR UNA PALIZA POR HABER ESCRITO MI NOMBRE DENTRO

TÚ LO HAS HECHO PORQUE AYER YO TE INVITÉ CUANDO IBAS CON TU AMIGA DE LA MANO
SE ACABABAN DE ENCENDER TODAS LAS LUCES, ERA TARDE Y NOS REÍMOS LOS TRES

Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED
TE VOY A DAR UNA PALIZA POR HABER ESCRITO MI NOMBRE DENTRO

LUEGO ESTUVE ESPERÁNDOTE EN LA PLAZA Y LAS HORAS SE MARCHABAN SIN SABER QUÉ HACER
CUANDO AL FIN TE VI VENIR, YO TE LLAMÉ POR TU NOMBRE PERO TÚ NO DEJASTE DE CORRER

Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED
TE VOY A DAR UNA PALIZA POR HABER ESCRITO MI NOMBRE DENTRO

ME PARECE QUE AQUEL DÍA TÚ EMPEZASTE A SER MAYOR
ME PREGUNTO CÓMO TE HAN CONVENCIDO
A TI TE DIJERON QUE JUGAR ES UN PECADO ¿O ES QUE VISTE EN EL CINE UN FINAL ASÍ?

Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED
TE VOY A DAR UNA PALIZA POR HABER ESCRITO MI NOMBRE DENTRO

Y YO TENÍA LA INTENCIÓN DE OLVIDARLO Y AL SALIR AL OTRO DÍA NO PENSABA EN TI
PERO VI JUSTO EN MI PUERTA DIBUJADO UN CORAZÓN Y MI NOMBRE ESTABA ESCRITO JUNTO AL TUYO

Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED
TE VOY A DAR UNA PALIZA POR HABER ESCRITO MI NOMBRE DENTRO

Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED
Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED

Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED
Y SI TE VUELVO A VER PINTAR UN CORAZÓN DE TIZA EN LA PARED

Comentarios

ca pili

mi bar preferido en barcelona se llama casa pili. es un bar de barrio y putas. regentado por una gallega, un gallego y su perra “copito”. lleno de botellas de veterano, bien flanqueadas por magno y anís el mono.

la barra tiene un bote de aceitunas en salmuera que forman parte del mobiliario, pues no parece que se haya movido ni un ápice desde su compra. la cerveza de grifo es estrella de galicia, como no podría ser de otra manera.

el pasillo tiene a un lado una pared y al otro seis o siete mesas de madera, cuadradas, con cuatro sillas cada una. la tercera mesa, indefectiblemente, está ocupada por unos jugadores de cartas. no son siempre los mismos.

al fondo puede que te encuentres a dos muchachas almorzando en un alto en el trabajo o, en casos más raros, trayéndose el trabajo a casa.

la segunda o quinta mesa es la nuestra. según entramos por la puerta la dueña nos sonríe, porque sabe que somos buena señal. los colonos que auguran el desembarco de la metrópoli. pedimos en la barra y, solícito, el dueño nos acerca lo que hemos pedido. sólo desde la tercera vez que fuimos nos pone unos frutos secos.

el jueves pasé por delante del bar y comenté cuánto me agradaba y cómo lo habíamos domesticado en las tardes tontas de domingo en las que, todavía, necesitábamos vernos para coger fuerzas para la semana que empezaba. y me obligaron a entrar, a pesar de mi reticencia.

y no nos defraudó.

intento de robo de cazadora, evitado in extremis por la siempre vigilante pilar. palmoteo y bailes típicos, cantados con voz cascada por los licores. un grupo de erasmus perdidos con ganas de comunicarse con la parroquia. historias desgranadas para rellenar los vacíos…

“el bar de la esquina (albert pla)
ESTABA EN UNA TERRACITA
UN OSCURO MEDIODÍA
ECHÁNDOME UNA COPITA
EN ESE BAR QUE HACE ESQUINA CON LA CALLE MAYOR

VIENDO VOLAR A LAS MOSCAS
VIENDO PASAR A LA VIDA
VIENDO PASAR LAS CHICAS

QUE A TODAS ME ACERCARÍA
QUE A TODAS BESARÍA
PERO LAS PIERDO DE VISTA
PORQUE PASAN DEPRISA
APURÉ EL CHINCHÓN DE UN TRAGO
POR EL CULO DEL VASO
DIBUJÉ UNA SILUETA

DEJÉ VOLAR A MI MENTE
ME CEGÓ UN POCO EL ALCOHOL
Y AL ABRIR LOS OJOS VI
QUE LA BORROSA SILUETA
SE HABÍA CONVERTIDO EN PRINCESA
Y ERAS TÚ

Y APARECISTE TÚ
Y APARECISTE TÚ
YO ME LEVANTÉ DE LA SILLA
Y HACIA TI ME ENCAMINÉ
PUEDO DARTE UN BESO NIÑA
Y DESPUÉS ME AVERGONZÉ DE MÍ

YA NO PUDE RESISTIRME
Y TE PREGUNTÉ OTRA VEZ
PUEDO DARTE UN BESO NIÑA
AUNQUE SEA EN LA MEJILLA
Y TU ME DIJISTE QUE SÍ
ME RESPONDISTE SI

PODRÍA SUBIRTE LA FALDA
Y TUMBARTE AQUÍ EN MI MESA
PUEDO TOMARTE AQUÍ MISMO
DIME QUE SÍ POR FAVOR
TÚ TIRASTE AL SUELO LAS COPAS
QUE HABÍAN ENCIMA DE LA MESA
ME AGARRASTE ENTRE TUS BRAZOS
Y SE TE ABRIERON LAS PIERNAS

Y ME DIJISTE QUE YA
VENGA HAZLO YA VENGA VA

Y QUE SIN DARNOS CUENTA
QUE LOS DOS NOS LIAMOS
VENGA A HACER EL AMOR
EN ESE BAR QUE HACE ESQUINA CON LA CALLE MAYOR
LOS CLIENTES NO ENTENDÍAN

LA GENTE CURIOSEABA
A VER QUE HACEN ESOS DOS
FOLLANDO EN UN BAR DEL CENTRO EN PLENA CALLE MAYOR
AL FIN VINO UN CAMARERO Y NOS LLAMÓ LA ATENCIÓN

FUERA DE AQUÍ POR FAVOR
Y LE CONTESTAMOS QUE NO
AH Y ADEMÁS LE PEDIMOS UN PEQUEÑO FAVOR

PUEDE SEÑOR CAMARERO
HACER DE CASAMENTERO
CÁSENOS AQUÍ MISMO
CÁSENOS POR FAVOR
NO DEBERÍA DE HACERLO PERO EN FÍN VENGA VA
Y ALLÍ MISMO NOS CASAMOS
NOS CASÓ EL CAMARERO
CONVIDAMOS A TODO EL MUNDO

Y AHÍ, ENCIMA DE ESA MESA
DE ESE BAR Y DE ESA CALLE
LA LUNA DE MIEL PASAMOS
QUINCE DÍAS BIEN PRECIOSOS
FUE PRECIOSO NUESTRO AMOR
FUE PRECIOSO NUESTRO AMOR
FUE PRECIOSO NUESTRO AMOR
FUE PRECIOSO NUESTRO MATRIMONIO

Comentarios

making - off

Comentarios

Día del Libro / Sant Jordi / San Jorge / Villalar … (4/4)

PUEDO ESCRIBIR LOS VERSOS MÁS TRISTES ESTA NOCHE
Puedo escribir los versos más tristes esta noche.

Escribir, por ejemplo: “La noche está estrellada,
y tiritan, azules, los astros, a lo lejos.”

El viento de la noche gira en el cielo y canta.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Yo la quise, y a veces ella también me quiso.

En las noches como esta la tuve entre mis brazos.
La besé tantas veces bajo el cielo infinito.

Ella me quiso, a veces yo también la quería.
Cómo no haber amado sus grandes ojos fijos.

Puedo escribir los versos más tristes esta noche.
Pensar que no la tengo. Sentir que la he perdido.

Oir la noche inmensa, más inmensa sin ella.
Y el verso cae al alma como al pasto el rocío.

Qué importa que mi amor no pudiera guardarla.
La noche esta estrellada y ella no está conmigo.

Eso es todo. A lo lejos alguien canta. A lo lejos.
Mi alma no se contenta con haberla perdido.

Como para acercarla mi mirada la busca.
Mi corazón la busca, y ella no está conmigo.

La misma noche que hace blanquear los mismos árboles.
Nosotros, los de entonces, ya no somos los mismos.

Ya no la quiero, es cierto, pero cuánto la quise.
Mi voz buscaba el viento para tocar su oído.

De otro. Será de otro. Como antes de mis besos.
Su voz, su cuerpo claro. Sus ojos infinitos.

Ya no la quiero, es cierto, pero tal vez la quiero.
Es tan corto el amor, y es tan largo el olvido.

Porque en noches como esta la tuve entre mis brazos,
mi alma no se contenta con haberla perdido.

Aunque este sea el ultimo dolor que ella me causa,
y estos sean los últimos versos que yo le escribo.

PABLO NERUDA (1904-1973)
¡Feliz día a todos! Feliç dia a tothom!

Comentarios (1)

Día del Libro / Sant Jordi / San Jorge / Villalar … (3/4)

MESTER D’AMOR
Si en saps el pler no estalviïs el bes
que el goig d’amar no comporta mesura.
Deixa’t besar, i tu besa després
que és sempre als llavis que l’amor perdura.

No besis, no, com l’esclau i el creient,
mes com vianant a la font regalada;
deixa’t besar –sacrifici fervent–
com més roent més fidel la besada.

Què hauries fet si mories abans
sense altre fruit que l’oreig en ta galta?
Deixa’t besar, i en el pit, a les mans,
amant o amada –la copa ben alta.

Quan besis, beu, curi el veire el temor:
besa en el coll, la més bella contrada.
Deixat’besar i si et quedava enyor
besa de nou, que la vida és comptada.

JOAN SALVAT-PAPASSEIT (1894-1924)

Comentarios

Día del Libro / Sant Jordi / San Jorge / Villalar … (2/4)

VOLVERÁN LAS OSCURAS GOLONDRINAS
Volverán las oscuras golondrinas
en tu balcón sus nidos a colgar,
y, otra vez, con el ala a sus cristales
jugando llamarán;
pero aquéllas que el vuelo refrenaban
tu hermosura y mi dicha al contemplar,
aquéllas que aprendieron nuestros nombres…
ésas… ¡no volverán!

Volverán las tupidas madreselvas
de tu jardín las tapias a escalar,
y otra vez a la tarde, aun más hermosas,
sus flores se abrirán;
pero aquéllas, cuajadas de rocío,
cuyas gotas mirábamos temblar
y caer, como lágrimas del día…
ésas… ¡no volverán!

Volverán del amor en tus oídos
las palabras ardientes a sonar;
tu corazón, de su profundo sueño
tal vez despertará;
pero mudo y absorto y de rodillas,
como se adora a Dios ante su altar,
como yo te he querido…, desengáñate:
¡así no te querrán!

GUSTAVO ADOLFO BÉCQUER (1836-1870)

Comentarios

Día del Libro / Sant Jordi / San Jorge / Villalar … (1/4)

AMOR CONSTANTE MÁS ALLÁ DE LA MUERTE
Cerrar podrá mis ojos la postrera
sombra, que me llevare en el blanco día,
y podrá desatar esta alma mía
ahora a su afán ansioso lisonjera;

mas no, desde otra parte en la ribera,
dejará la memoria en donde ardía:
nadar sabe mi llama, la agua fría
y perder el respeto a ley severa.

Alma a quien todo un dios prisión ha sido,
venas que humor, a tanto fuego han dado,
médulas que han gloriosamente ardido,

su cuerpo dejará, no su cuidado.
serán ceniza, pero tendrá sentido;
polvo serán, mas polvo enamorado.

FRANCISCO DE QUEVEDO (1580-1645)

Comentarios

puerta

esta noche, cuando hemos llegado a casa, hemos encontrado encima de la mesa de la cocina (a unos 15 metros de la puerta principal de la casa, girando un poco a la izquierda) una nota que decía lo siguiente:

“  HOLA
vecinos
Soy el de
en Frente,
Sr. R…,
Os habeis dejado
la puerta
abierta”.

y sabemos que deberíamos darle las gracias y, quizás, enseñarle el piso, ¿no creéis?

“tres puertas (extrechinato y tú)”
UNA SOLA PUERTA DE TRES, ABIERTA.
UNA SOLA PUERTA.
ENFRENTE, LA MONTAÑA.
PASA LA NUBE INMENSA;
TODA SUYA… TODO SUYO.
HURACANES DE VIENTOS;
LLUVIA ANDANTE SEMIPARALELA
Y EN TODO EL MONTE FUNERALES ALEGRES, NATURALES,
DE HOJAS MUERTAS.

LOS CABELLOS TERRÁQUEOS DANZAN TODOS IGUALES
AL SON DE TROMPETAS INVISIBLES QUE VIENEN DE LOS MARES.

LLEGÓ EL OTOÑO; LLEGÓ LA MUERTE…
¡MAS NO PARA TODOS!
HOY MORIRÁN HOJAS Y ANIMALES.

MAS NO MORIRÁN PARA SIEMPRE Y,
EN SU TRANSFORMACIÓN DE MAÑANA
DARÁN
CON MÁS CALOR
A LA TIERRA,
DE SU MUERTE,
PASADO MAÑANA,
BROTES DE ESPEANZA.

Y YO NO HE MUERTO.
ME ALEGRO DE LA LLUVIA
Y ME ALEGRO DEL VIENTO.
SI TENGO FRÍO, ME CALIENTO;
SI TENGO MIEDO, ¡QUE NO LO TENGO!,
SUSURRO Y PIENSO…
Y PARA MAÑANA
YA ME HE COMIDO MI PEQUEÑA RACIÓN DE ESPERANZA.

UNA SOLA PUERTA DE TRES, ABIERTA.
UNA SOLA PUERTA INMENSA.

Comentarios

celos

anhelo de ubicuidad. deseo de estar en misa y repicando. ganas de que se detenga el tiempo cuando no estoy presente en el espacio.

 

ayer se reunieron para ir desvelándose secretos. para vestirse con un manto de conocimiento y simpatía. para profundizar sin que estuviese yo. ¿o a pesar de que no estuviera yo? el domingo, celebrarán la vuelta a casa de un amigo que ha hecho un paréntesis. comida a la que estoy invitado a asistir con desconocimiento de que nos separarán entre 800 y 1000 kilómetros. necesidad de estar presente. para que nada de lo que hagan o digan se limite al estrecho círculo que forman. ansia de que me echen de menos, de que les duela mi ausencia y se percaten de que el número perfecto es el que me incluya.

 

y todo ello, sin tener en cuenta que yo estoy viviendo otras aventuras en el país de la piruleta…

 

“irremediablemente celos (antonio orozco)”

DE NOCHE, CUANDO NO ENTIENDO QUE TU SUEÑO SE DERROCHE,

CUANDO MIS NOTAS SE PROTEGEN CON EL BROCHE,

EL QUE LA LUNA Y SILENCIO ME PRESTÓ.

 

DE NOCHE, CUANDO TU MAGIA SE RESBALA ENTRE TU BOCA,

CUANDO MI ALMA SE REFUGIA COMO LOCA

DE LOS SUSPIROS QUE DE TI QUIERAN SALIR.

 

CUANDO DUERMES.

SIENTO CELOS

DE NO SER DUEÑO DEL LAMENTO DE TU BOCA,

SIENTO CELOS

DE LA TORMENTA QUE LA NOCHE TE PROVOCA, CELOS.

SIENTO CELOS DE LA TELA QUE TE ARROPA,

SIENTO CELOS, CELOS.

 

IRREMEDIABLEMENTE CELOS,

LOS QUE ME DICEN CUANDO TODO SABE A POCO,

LOS QUE ME INDICAN CON PELLIZCOS MIS ENOJOS,

LOS ENEMIGOS DE LOS VERSOS QUE ESCRIBÍ.

 

CUANDO DUERMES,

ES TU MIRADA LA QUE INUNDA MI CONDENA,

ES MI MIRADA LA QUE SUFRE EN MI ESA PENA,

EN QUE TUS OJOS SON OSCUROS PARA MI.

 

CUANDO DUERMES.

SIENTO CELOS

DE NO SER DUEÑO DEL LAMENTO DE TU BOCA

SIENTO CELOS

DE LA TORMENTA QUE LA NOCHE TE PROVOCA, CELOS.

SIENTO CELOS DE LA TELA QUE TE ARROPA,

SIENTO CELOS, CELOS.

 

CELOS

DE NO SER DUEÑO DEL LAMENTO DE TU BOCA,

SIENTO CELOS

DE LA TORMENTA QUE LA NOCHE TE PROVOCA,

SIENTO CELOS DE LA TELA QUE TE ARROPA,

SIENTO CELOS, CELOS DEL BORDE TU BOCA,

DEL ROCE DE TU ROPA.

 

IRREMEDIABLEMENTE CELOS,

IRREMEDIABLEMENTE CELOS.

 

Comentarios

primavera

¡menudo sin vivir! un día devoro la nevera, ando revolucionado por la vida, me enamoro veinte veces, no puedo dormir, necesito la calle y al siguiente estoy inapetente, me hago una bola, mataría a alguien veinte veces, no me apetece levantarme y no hay quien me mueva del sillón…

¡qué mala es la primavera!

“la primavera trompetera (los delinqüentes)”
NO TE PONGAS TRISTE NI TAMPOCO ME RESISTES, TE ACONSEJO YO

QUE TIRES PA’ LANTE SIEMPRE ALEGRE Y ELEGANTE ESCUCHA ESTA CANCIÓN
SIGUE POR MI CAMINO Y NO TE BAJES DEL BORDILLO
LLEGÓ LA PRIMAVERA CON EL CANTO DE LOS GRILLOS

Y TRAE REGALOS PA’ TENERNOS CONSOLADOS Y DISTRAÍDOS
NO TE PIENSES NADA, SÓLO VENTE A MI MANADA DE BANDIDO
Y LLÉVATE UN CACHARRO, CORRE NO TE QUEDES SOLO
LLEGO LA PRIMAVERA CON REGALOS PARA TODOS

UN VENTILADOR, FUE EL PRIMER REGALO
PA’ QUE SE QUITEN LAS NUBES GRISES EN LOS DÍAS MALOS
QUE SE LLEVE LA BASURA DE LOS AIRES CONTAMINADOS
PA’ DARLE FRESCO A LOS ANIMALES DE LOS DOCUMENTALES
Y A ESOS DEPORTISTAS QUE VAN DELANTE DE UN LEÓN

LA PRIMAVERA TROMPETERA YA LLEGÓ
YA ME DESPIDO DEL ABRIGO
LAS MUCHACHITAS ME VACILAN CON EL SOL
NIÑA VENTE CONMIGO Y TOMA
QUEMA LA GOMA QUE SUELTA EL AROMA
PINTANDO EL AIRE DE NEGRAS PALOMAS

POR LOS CALLEJONES ESTÁN CRECIENDO MUCHAS FLORES SIN NINGÚN CONTROL
LOS COCHES NO ANDAN SUS RUEDAS SON CALABAZAS CUANDO BRILLA EL SOL
LOS NIÑOS MEAN EN LA CALLE, NO LES HACEN FALTA PAÑALES
ES TODO TAN BONITO QUE PARECE CARNAVALES

DESTORNILLADOR Y ALGUNOS PINCELES
PARA LA GENTE BUENA SIN ESTUDIOS NI PAPELES
QUE NO EXISTA EL TRABAJO PA’ LOS HOMBRES Y LAS MUJERES
QUE TODO EL MUNDO TENGAN REGALOS
LOS MÁS GRANDES Y LOS MÁS CAROS
QUE LA GENTE DE MI TIERRA SIEMPRE SEA MUY FELIZ.

LA PRIMAVERA TROMPETERA YA LLEGÓ
YA ME DESPIDO DEL ABRIGO
LAS MUCHACHITAS ME VACILAN CON EL SOL
NIÑA VENTE CONMIGO Y TOMA
QUEMA LA GOMA QUE SUELTA EL AROMA
PINTANDO EL AIRE DE NEGRAS PALOMAS

LA PRIMAVERA TROMPETERA YA LLEGÓ
YA ME DESPIDO DEL ABRIGO
LAS MUCHACHITAS ME VACILAN CON EL SOL
NIÑA VENTE CONMIGO Y TOMA
QUEMA LA GOMA QUE SUELTA EL AROMA
PINTEMOS EL AIRE DE NEGRAS PALOMAS

LA PRIMAVERA TROMPETERA
LA NUEVA RUMBA PA’ TUS OREJAS

LA PRIMAVERA TROMPETERA
YA LLEGÓ CON LOS OLORES DE CANELA

LA PRIMAVERA TROMPETERA
LAS FLORES CRECEN HASTA EN EL CIELO

LA PRIMAVERA TROMPETERA
VAMOS AMIGO QUE ALLÍ TENEMOS

LA PRIMAVERA TROMPETERA
TIRA PA’ LANTE Y QUITA LAS PENAS

LA PRIMAVERA TROMPETERA
EL GARRAPATA EN LA CARRETERA

Comentarios

(d)efectos

venir a la facultad el jueves santo es fantástico: no hay nadie haciendo ruido, los alumnos no entran inopinadamente en el departamento preguntando por las cosas más variopintas (“¿cómo se llega al aeropuerto desde aquí?”), puedes escuchar música sin los cascos… pero también te encuentras con que el bar está cerrado y tienes que tomar el infame café de las máquinas del pasillo… menuda cruz!

Comentarios

sequía

para lo poco que llueve en barcelona, es de ver la suerte que tengo, que cada vez que tiendo la ropa el suelo se encharca… una de dos, o me contrata la generalitat para acabar con el problema de la sequía o dejo de poner la lavadora.

“piove (jovanotti)”
PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

HAI VISTO COME PIOVE,
SENTI COME VIENE GIÚ
TU CHE DICEVI CHE NON PIOVEVA PIU
CHE ORMAI NON TI SARESTI PIU INNAMORATA
E ADESSO GUARDATI SEI TUTTA BAGNATA

E PIOVE MADONNA COME PIOVE
SULLA TUA TESTA E L’ARIA SI RINFRESCA
E PIOVERÁ FIN QUANDO LA TERRA NON SARÁ DI NUOVO PIENA
E PRIMA O POI SI RASSERENA

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

SENTI LE GOCCE CHE BATTONO SUL TETTO
SENTI IL RUMORE GIRANDOTI NEL LETTO
RINASCERÁ STA GIÁ NASCENDO
ORA SENTI CHE PIOVE E IL GRANO SI MIGLIORA
E TU DIVENTI GRANDE E TI FAI FORTE
E QUELLE FOGLIE CHE TI SEMBRAVAN MORTE
RIPOPOLANO I RAMI UN’ALTRA VOLTA QUESTA
É LA PRIMAVERA SULLA PORTA

E PIOVE MADONNA COME PIOVE
E POI TORNERA’ IL SOLE A FARCI FESTA
SENTI COM’É CHE PIOVE SULLA TUA TESTA

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

TU CHE CREDEVI CHE ORMAI LE TUE PIANTINE
SI ERAN SECCATE E NON SAREBBERO CRESCIUTE PIÚ
HAI ASPETTATO UN PO
MA SENTI COME PIOVE SULLA TUA TESTA
SENTI COME VIENE GIU
NON ERI TU CHE ORMAI TI ERI RASSEGNATA
E CHE DICEVI CHE NON TI SARESTI MAI PIU INNAMORATA
LA TERRA A VOLTE VA INNAFFIATA CON IL PIANTO
MA POI VEDRAI LA PIOGGIA TORNERA

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

PIOVE, SENTI COME PIOVE
MADONNA COME PIOVE
SENTI COME VIENE GIÚ!

Comentarios

crueldad

allá por el siglo pasado, cuando tenía dieciséis años, en la cuchipanda había un chaval que me parecía cruel. la razón de este juicio es que se burlaba de forma despiadada de todos, metiéndose con aquellas de nuestras características personales de las cuales más inseguros estábamos. y lo peor de todo, es que muchas veces éramos partícipes de sus juegos sádicos, respaldándolos con una carcajada.

provocaba tanta tensión ser el blanco de sus bromas, que todos intentábamos pasar desapercibidos respirábamos aliviados cuando era otro el escogido como víctima propiciatoria.

sin embargo, un grupo de tres empezamos una pequeña revolución silenciosa, consistente en no reírnos en absoluto cada vez que se producía un comentario similar. dicha respuesta, nos condenó, de forma tenue, a una especie de ostracismo por nuestra poca disposición a participar en las actividades grupales. pero, ¿qué le íbamos a hacer si nos gustábamos más así?

con dieciocho años conocí a maría. me caía muy bien y nos hicimos amigos. yo bromeaba con ella y, de vez en cuando, le lanzaba alguna pullita. hasta que un día, al salir de clase, me dijo que odiaba que me riera de ella porque le hacía sentirse mal. y me di cuenta que estaba comportándome como lo hizo el chico aquél. me disculpé muy sinceramente y evité volver a hacerme el gracioso para capturar su atención, sacando punta a los comentarios que ella pudiera hacer.

ahora que tengo veintiocho años he vuelto a recaer en estos momentos odiosos. para ganarme la atención de emilio, le intento hacer reaccionar, pinchándole y haciendo, cuando tengo ocasión, comentarios sarcásticos e ingeniosos. sin mala intención, sino para integrarle dentro de la panda que formamos álex y yo. y me he vuelto a pasar de la raya. el viernes me comunicó que le hacía sentir tonto. y veo como todavía no me he liberado de la urdimbre que tejió el pájaro aquél.

hoy no me siento muy a gusto conmigo mismo, por haber provocado en alguien una sensación tan desagradable. y me jode descubrir cíclicamente que soy un poco gilipollas, dando más bofetadas que caricias a las personas que me gustan y que quiero cuidar como amigos. así que tendré que replantearme seriamente cómo me comporto con y cómo quiero a los que me quieren.

ahora, pueden apedrearme si quieren. yo algún latigazo ya me he dado.

“islero, shirlero o ladrón (extremoduro)”
PARA GANAR CUANDO HAY ALGÚN CONFLICTO HAY QUE TENERLOS BIEN PUESTOS EN SU SITIO,
PARA CEDER SI TE HAS EQUIVOCADO
HAY QUE COMERSE LOS COJONES A BOCADOS.

O TODOS A LA VEZ O TODOS O NINGUNO.

PARA SENTIRSE COMO SE SIENTEN OTROS
PUEDES FUMARTE SI QUIERES CUATRO PORROS
LA IMAGINACIÓN SE SIENTE DESBORDADA
AUNQUE SIEMPRE HAY GENTE QUE NO SE ENTERA DE NADA.

NO QUEREMOS ESTAR METIDOS EN UNA CAJA
O NOS DEJÁIS JUGAR O SOS ROMPEMOS LA BARAJA.

O TODOS A LA VEZ O TODOS O NINGUNO.

PUEBLOS, VALLES Y MONTAÑAS
VA VOLANDO UN COLORÍN
¿DÓNDE SOS HABÍAIS METIDO?
YA LLEVAMOS TIEMPO AQUÍ.

YO SOY NEGRO, YO GITANO
YO NO SOY DE ESTE PAÍS
YO NACÍ EN UNA PATERA
Y YA LLEVAMOS TIEMPO AQUÍ.

NECESITO TRABAJAR, HE APRENDIDO A SER SHIRLERO
AYUDANDO A LOS DEMÁS A QUEDARSE SIN DINERO.

SOY CAMELLO, YO HE ABORTADO
YO ESTOY LOCO POR SALIR
¿CUÁNTO LLEVAS DE CONDENA?
YA LLEVAMOS TIEMPO AQUÍ

OBLIGADO A PELEAR HE APRENDIDO A SER ISLERO
MANOLETE DONDE ESTÁS HOY TE COJO POR LOS GÜEVOS.

Comentarios

música

llevo enhebradas tres películas que, según salía de la sala de proyección, no podía dejar de tararear una de las canciones. me pasó con “once” y “falling slowly”. álex y xuis me contaron que les pasó lo mismo. volvió a repetirse con “viaje a darjeeling” y “champs elysées”. emilio y álex rememoraron sus clases de francés mientras yo daba latabarra con el soniquete infernal. afortunadamente sirvió para que se me fuera de la cabeza “a cualquier otra parte” de dorian. y ahora me está pasando con “juno” y su “anyone else but you”.

álex, aquí está la letra para aprendérnosla y montar nuestra performance!

“anyone else but you (the moldy peaches)”
YOU’RE A PART TIME LOVER AND A FULL TIME FRIEND
THE MONKEY ON YOU’RE BACK IS THE LATEST TREND
I DON’T SEE WHAT ANYONE CAN SEE, IN ANYONE ELSE
BUT YOU

HERE IS THE CHURCH AND HERE IS THE STEEPLE
WE SURE ARE CUTE FOR TWO UGLY PEOPLE
I DON’T SEE WHAT ANYONE CAN SEE, IN ANYONE ELSE
BUT YOU

WE BOTH HAVE SHINY HAPPY FITS OF RAGE
YOU WANT MORE FANS, I WANT MORE STAGE
I DON’T SEE WHAT ANYONE CAN SEE, IN ANYONE ELSE
BUT YOU

YOU ARE ALWAYS TRYING TO KEEP IT REAL
I’M IN LOVE WITH HOW YOU FEEL
I DON’T SEE WHAT ANYONE CAN SEE, IN ANYONE ELSE
BUT YOU

I KISS YOU ON THE BRAIN IN THE SHADOW OF A TRAIN
I KISS YOU ALL STARRY EYED, MY BODY’S SWINGING FROM SIDE TO SIDE
I DON’T SEE WHAT ANYONE CAN SEE, IN ANYONE ELSE
BUT YOU

THE PEBBLES FORGIVE ME, THE TREES FORGIVE ME
SO WHY CAN’T, YOU FORGIVE ME?
I DON’T SEE WHAT ANYONE CAN SEE, IN ANYONE ELSE
BUT YOU

DU DU DU DU DU DU DUDU
DU DU DU DU DU DU DUDU
DU DU DU DU DU DU DUDU DU
BUT YOU

Comentarios

me gustas

en este intermedio o paréntesis he descubierto y/o redescubierto que:

    • me gustan el pescaíto frito, los chocos, las puntitas… y sobre todo acompañado de amigos y amiguetes y regados con una clarita y tomarlos al sol (o a la luna) de cai. y después de pasar tres días y poco de congreso allí, llegar a barcelona cansadete y sacar fuerzas de flaqueza para bailar hasta las cinco de la mañana…
    • los reencuentros con los amigos revitalizan el alma. actualizar la amistad y las confidencias a media noche deberían ser asignaturas vitales obligatorias.
    • compartir la nostalgia entre el humo de tabaco puede ser toda una piedra clave.
    • me desconciertan las palabras mal entendidas. y no saber si he escuchado un “me gustas”. y, claro, luego me como la cabeza…
    • “creo que me suenas de algo” es una forma de entrar a alguien un tanto cutre, pero puede resultar efectiva!
    • no entiendo a quien se mete “un poquito de todo”. con lo fácil que es engancharse sólo al tabaco!
    • me gustan las duchas de hidromasaje, aunque me hagan sentir muy poco concienciado con el medio ambiente; por eso, me gusta ir al col•lectiu a aplastar latas vacías, para intentar cumplir con el protocolo de kyoto;
    • no me gustan los chicos que acaban en a
    • las coincidencias a nivel planetario me dejan ojiplático. ayer descubrí un vínculo con david que los dos desconocíamos: antes de conocernos teníamos ya cosas en común!
    • no tengo tiempo… llego tarde, llego tarde, llego tarde…
    • puedo escuchar diez veces seguidas una misma canción y seguir sin aprendérmela.
    • estoy a gusto en barcelona.

“me gustas tu (manu chao)”
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?
TE LO DIJE BIEN CLARITO
PERMANECE A LA ESCUCHA

DOCE DE LA NOCHE EN LA HABANA, CUBA
ONCE DE LA NOCHE EN SAN SALVADOR, EL SALVADOR
ONCE DE LA NOCHE EN MANAGUA, NICARAGUA

ME GUSTAN LOS AVIONES, ME GUSTAS TÚ
ME GUSTA VIAJAR, ME GUSTAS TÚ
ME GUSTA LA MAÑANA, ME GUSTAS TÚ
ME GUSTA EL VIENTO, ME GUSTAS TÚ
ME GUSTA SOÑAR, ME GUSTAS TÚ
ME GUSTA LA MAR, ME GUSTAS TÚ

¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PAS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PLUS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE SUIS PERDU
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

ME GUSTA LA MOTO, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA CORRER, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA LA LLUVIA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA VOLVER, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA MARIHUANA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA COLOMBIANA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA LA MONTAÑA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA LA NOCHE, ME GUSTAS TÚ.

¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PAS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PLUS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE SUIS PERDU
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

ME GUSTA LA CENA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA LA VECINA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA SU COCINA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA CAMELAR, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA LA GUITARRA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA EL REAGUE, ME GUSTAS TÚ.

¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PAS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PLUS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE SUIS PERDU
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

ME GUSTA LA CANELA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA EL FUEGO, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA MENEAR, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA LA CORUÑA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA MALASAÑA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA LA CASTAÑA, ME GUSTAS TÚ.
ME GUSTA GUATEMALA, ME GUSTAS TÚ.

¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PAS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PLUS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE SUIS PERDU
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PAS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PLUS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE SUIS PERDU
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PAS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE NE SAIS PLUS
¿QUÉ VOY A HACER?
JE SUIS PERDU
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?
¿QUÉ HORAS SON, MI CORAZÓN?

RADIO RELOJ: CINCO DE LA MAÑANA
“NO TODO LO QUE ES ORO BRILLA” REMEDIO CHINO E INFALIBLE

Comentarios

dedicatoria

está visto que los reyes existen, para bien y para mal.

y ahora tengo en mi poder, entre otras cosas, un nuevo vínculo con la laguna. goretti (sí, sí, esa goretti) me ha dedicado los cuentos completos de isaac asimov diciendo:

“la gente que mueve el mundo es la gente que importa conocer, hay que mover, vivir, reír, comer, sentir, jugar, en fin vivir… espero que entiendas la broma.
un beso,
goretti”

“siete puertas (pedro guerra)”
MI CASA ESTÁ EN EL MAR CON SIETE PUERTAS.
YO YA NO VIVO ALLÍ PERO ME ESPERAN
EL VIEJO QUE NO ENTIENDE MIS CANCIONES
LA PLAZA LOS FANTASMAS LOS RINCONES
EL TIEMPO DE LLORAR
LA GANAS DE CANTAR
Y UN NIÑO QUE SE LLENA DE RAZONES

MI CASA ESTÁ EN EL MAR CON SIETE PUERTAS
YO YA NO VIVO ALLÍ PERO ME ESPERAN
EL CUBO DE PESCAR DE CUANDO PIBE
QUERER Y NO SABER CÓMO DECIRTE
LA MADRE Y EL HOGAR
LOS PIES EN EL LAGAR
LA LLUVIA Y UN LUGAR DONDE ESCRIBIRTE

MI CASA ESTÁ EN EL MAR CON SIETE PUERTAS
YO YA NO VIVO ALLÍ PERO ME ESPERAN
LA CALLE EL FUTBOLÍN LAS EMOCIONES
LA LÍNEA QUE DIVIDE LAS NACIONES
LOS DÍAS DE TALLER
MUJER QUE NO TENDRÉ
Y EL BARRO QUE MANCHÓ MIS PANTALONES

MI CASA ESTÁ EN LE MAR CON SIETE PUERTAS
YO YA NO VIVO ALLÍ PERO ME ESPERAN
LA ESTRECHA INMENSIDAD DE LAS CIUDADES
LA MARCA QUE NOS DEJAN LA VERDADES
LA FE DE TRANSFORMAR
MI CASA Y MI LUGAR
Y EL VINO QUE ALEGRÓ LAS AMISTADES

Comentarios

frikada

dos, para ser exactos…

- si el coche de batman se llama batmóvil… ¿cómo se llama su móvil?

- ¿dónde cuelga superman su capa?
- ¡en SU PERcha!

a veces me asusto…

“superhéroes de barrio (kiko veneno)”
VUELA TÚ MI HERMANA, LA PALOMA SUPERMANA
MIRA QUE EN LA RED SPIDERMAN TE ATRAPA
SOBRE LA CIUDAD, DA UN SALTO TÚ MUY GRANDE
NO DEJES QUE EL COSTE DE LA VIDA TE AGARRE

VUELA, VUELA, VUELA,
TÚ NO DEJES DE VOLAR
VUELA POR LA MAÑANA,
VUELA HASTA PORTUGAL

HIERVEN YA LAS CALLES,
LISTO EL ESCENARIO
EN LOS SÓTANOS SE ENTRENAN
SUPERHEROES DE BARRIO

SUENAN LAS CAMPANAS,
BANDAS AGUERRIDAS
LANZAN SUS MENSAJES
DESDE LA GUARIDAS
MADRES ABNEGADAS
NO PIERDEN LA VEZ
COSEN SUS DISFRACES
GUERRA SIN CUARTEL

Y LA NOCHE AYUDA
AL QUE SALE MÁS TEMPRANO
ES EL HOMBRE-LOBO
DE PINO MONTANO

HIERVEN YA LAS CALLES,
LISTO EL ESCENARIO
EN LOS SÓTANOS SE ENTRENAN
SUPERHEROES DE BARRIO

JOE JACKSON, MOZART,
JOSELITO EL GALLO,
COMANDANTE RUZ,
ORSON WELLES Y RITA HAYWORTH
BOB DYLAN Y DI STEFANO,
FENDER Y ESPARTACO,
CURRO ROMERO,
EL GORDO Y EL FLACO

VUELA, VUELA, VUELA,
TÚ NO DEJES DE VOLAR
VUELA POR LA MAÑANA,
VUELA HASTA PORTUGAL

feliz dos mil ocho, por lo demás!!

Comentarios

galleta de la suerte

lunes 10 de diciembre. antes de entrar en el cine compramos cuatro galletas de la suerte. ¿qué decía la mía?

“enseña la cara verdadera a la gente que realmente le importas”

mi madre dice que el horóscopo hay que cumplirlo… lo que no dice es quien tiene que pagar los platos rotos…

“dos alpargatas (marea)”
SON UN BARREÑO TUS TRISTES OJOS,
CUANDO NO ESTAMOS CERCA SOMOS DOS GORRIONES COJOS,
DOS ALPARGATAS DE PIEL DE SACO
Y UN PUERTO CADA CAMA DONDE NO ATRACA NI UN BARCO,
Y UNA MIJILLA DE SOL A LA TERRAZA
Y AL POCO PALADAS DE ARENA PARA EL CORAZÓN
QUE MUERA EN TUS BRAZOS,
QUE DÉ TACONAZOS CON LA LUNA LLENA.

Y ENTRE MIS BORRONES HE SIDO UN BORRICO
QUE QUISO BESAR EL AIRE Y LA ACERA Y QUEDARSE CONTIGO
Y NO PUEDE SER,
NO VUELVO A NADAR EN LOS MARES DE TRIGO
QUE SE ENSUCIA EL PAN DE MIRARME AL OMBLIGO.

LLEGAN LAS DUDAS, ECHA EL PESTILLO,
QUE SACO UN RAMILLETE Y DESPUÉS PASO EL CEPILLO
CON MI CHAQUETA DE SEIS BOTONES,
QUE NO ME LA CAMBIARON NI HIJOPUTAS NI LADRONES,
Y DE PUNTILLAS SE IRÁ LA SOLEDAD
DESPUÉS DE CAMBIARME LOS PÉTALOS DEL AZAHAR
POR UNA CHUMBERA QUE PINCHA LOS GLOBOS DE MI PRIMAVERA,

Y ENTRE MIS BORRONES HE SIDO UN BORRICO
QUE QUISO BESAR EL AIRE Y LA ACERA Y QUEDARSE CONTIGO
Y NO PUEDE SER,
NO VUELVO A NADAR EN LOS MARES DE TRIGO
QUE SE ENSUCIA EL PAN DE MIRARME AL OMBLIGO.

Y EN MIS DINTELES, EL MAL FARIO SE VA HACIENDO FUERTE
Y REBUZNANDO SE ME OLVIDA QUE VINE A VERTE,
QUE SI EN LAS BALDAS DE TU ARMARIO NO BUSCO COMIDA
TAL VEZ ME ACORRALE LA VIDA Y ME FOLLE LA SUERTE.

Y ENTRE MIS BORRONES HE SIDO UN BORRICO
QUE QUISO BESAR EL AIRE Y LA ACERA Y QUEDARSE CONTIGO
Y NO PUEDE SER,
NO VUELVO A NADAR EN LOS MARES DE TRIGO
QUE SE ENSUCIA EL PAN DE MIRARME AL OMBLIGO.

Comentarios

x

por lo visto, el otro día solucionando una práctica en donde se analiza una sentencia del tribunal constitucional sobre la calificación de películas “x” dije la siguiente perla

¿las películas “x” entrarían dentro de la materia de espectáculos? … a ver, 30 segundos para sonreír y pensar en películas “x”… sonreíd… ya! volvamos al tribunal constitucional!!

uno de mis alumnos lo subió a la web… me mola cómo lo han sacado de contexto :) (los puntos suspensivos hacen referencia a omisiones, por supuesto!).

Comentarios

hoy

 

¡¡¡¡¡NO QUIERO SER UN HOMBRE GRIS!!!!!

Comentarios

escape

a veces tengo suerte y aparecen en mi vida personas estupendas, desinteresadas, amables, cariñosas, simpáticas, conversadoras, alegres, acogedoras… vamos de las que suponen la diferencia entre ser y estar.

y en barcelona, además, ponen en el coche (y canta a coro conmigo) cuando me llevan al aeropuerto temazos como éste…

“la diferencia entre la fe y la ciencia”
HEMOS VISTO EL MENSAJE ESCRITO EN LA PARED
Y EMPEZAMOS ESTE VIAJE PENSANDO EN NO VOLVER
MIRANDO ATRÁS, ALLÍ ESTABAS TÚ
¡QUÉ FÁCIL FUE CEGARSE POR ESA LUZ!

HEMOS ROTO MIL BARRERAS POR LLEGAR AQUÍ
SÉ QUE SE REIRÁN LAS HIENAS PERO SOY FELIZ
NO SÉ QUÉ MÁS SE PUEDE ESPERAR
QUIZÁ ANDAR ENCIMA DEL MAR

¿CUAL SERÁ LA DIFERENCIA ENTRE LA FE Y LA CIENCIA?
SOMOS SANTOS Y DEMONIOS, SOMOS INVENCIBLES
SOMOS FIELES Y TRAIDORES, SOMOS IMPOSIBLES
¿DÓNDE ESTÁS AHORA? ¿QUIÉN SERÁS AHORA?

HEMOS CABALGADO JUNTOS EN BUSCA DEL GRIAL
HEMOS VISITADO MUNDOS AÚN POR CONQUISTAR
NO SÉ QUÉ MÁS SE PUEDE PEDIR
QUIZÁ QUERER Y NUNCA SUFRIR

ÉSTA ES LA DIFERENCIA ENTRE LA FE Y LA CIENCIA
SOMOS SANTOS Y DEMONIOS, SOMOS INVENCIBLES
SOMOS FIELES Y TRAIDORES, SOMOS IMPOSIBLES
¿DÓNDE ESTÁS AHORA? ¿QUIÉN SERÁS AHORA?

gracias por todo, maco!

Comentarios

tres frases

ay, mi amor, sin ti mi cama es ancha

mil veces le pide y mil veces que nones, de compartir sueños, cama y macarrones

¡ay! ¡quién fuese abrigo pa’ andar contigo!

Y es que, cada vez que escucho el romance de curro, el palmo, no puedo evitar emocionarme…

Comentarios

« Artículos anteriores